Jakie są? Czy da się je uchwycić, zatrzymać, zobaczyć z bliska?

Zegar
Zegar w kącie pokoju
dzieli świat na czarny i biały
koła zębate toczą codzienność
poszukiwana prawda i wierność
nadzieja oddycha głęboko.

Bezsilność
zimą nabiera białego koloru
osiada na skórze płatkami śniegu
jedna myśl nie wiem na wdechu i na wydechu
może w słońcu nabiorę siły
może deszcz niemoc roztopi?

Chwile między myślami
są jak samotne lustra
nikt na nie nie patrzy
nikt nie przytula
tylko drzewa, chmury, spękana ziemia
ludzie nieobecni
entropia bliska
zawieszone między tu i teraz, tam i za chwilę
odbijają pustkę
przywołują pełnię.



Interesujące podejście do zimowej rzeczywistości. Zima nastraja melancholijnie, to fakt.